Skip to content

010-555 87 23

Personal review of test results

Sweden's most reliable water analysis

Check your water quality

Cart
0 items
Language/Currency sidebar

Language

Blogg2

Vattnet luktar illa

by Jörgen Axelsson 20 Jun 2026 0 comments

Lukt i brunnsvatten · Faktagranskat

Dåliga lukter! Vad det betyder när vattnet luktar illa

Publicerad 9 juni 2026 Lästid 6 min Källor Livsmedelsverket, SGU, branschkällor

Lukten av ruttna ägg

H₂S

Svavelväte är den vanligaste orsaken till att brunnsvatten luktar illa — en gas som bildas i syrefattigt vatten. Din näsa känner den redan vid några miljarddelar, långt innan något labb hinner mäta den. Lukten är obehaglig, men oftast lätt att både förstå och åtgärda.

Ett glas vatten som luktar ruttna ägg, källare eller metall är ett av de tydligaste tecknen på att något i din vattenkedja behöver ses över. Den goda nyheten är att lukten nästan alltid avslöjar orsaken — om du vet vad du ska känna efter. Den dåliga: lukt försvinner ofta på vägen till labbet, så här är din egen näsa det känsligaste mätinstrumentet du har.

Lukt klassas av Livsmedelsverket som en estetisk anmärkning — vattnet behöver inte vara hälsofarligt för att lukta illa. Men en lukt bör alltid utredas, eftersom den ibland är ett tecken på inläckande ytvatten eller avlopp. Börja därför alltid med en enkel fråga: är det varmvattnet, kallvattnet eller båda som luktar?

01 — Första steget Varmt, kallt eller både och?

Det här enda testet sparar dig mycket detektivarbete. Tappa upp både kallt och varmt vatten i var sitt glas och lukta.

Luktar bara varmvattnet ligger problemet nästan alltid i varmvattenberedaren, inte i brunnen. Den vanligaste boven är offeranoden — en magnesiumstav som skyddar tanken mot rost, men som kan reagera med sulfat i vattnet och bilda svavelväte. Luktar både kallt och varmt kommer lukten från råvattnet, och då är det brunnen och vattnets sammansättning du ska titta på.

02 — Ruttna ägg Svavelväte och syrefattigt vatten

Den karakteristiska lukten av ruttna ägg kommer från svavelväte (H₂S). Gasen bildas naturligt i syrefattiga, reducerande miljöer, när bakterier bryter ner sulfat i vattnet. Bakterierna är ofarliga — det är restprodukten, gasen, som luktar. Problemet är därför särskilt vanligt i djupa bergborrade brunnar där grundvattnet är gammalt och syrefritt.

Ur hälsosynpunkt är halterna i brunnsvatten sällan akut farliga, men svavelväte är obehagligt, kan ge svarta utfällningar och angripa ledningar. Det finns inget fast hälsobaserat gränsvärde hos Livsmedelsverket — men vattnet bör ändå inte lukta.

Glas-testet

Det finns ett enkelt hemtest. Häll upp ett glas, låt det stå en stund och lukta igen. Försvinner eller minskar lukten tydligt, och vattnet är klart, är det med stor sannolikhet svavelväte — en flyktig gas som vädras bort i kontakt med luft. Det pekar direkt mot lösningen: syre.

Lukt går inte alltid att hitta i en vattenanalys — gasen kan neutraliseras på vägen till labbet. Din näsa är ofta det känsligaste instrument du har. Svenskt Vattenprov

03 — Andra lukter Järn, mangan, humus och avlopp

Det är inte bara svavelväte som luktar. Järn och mangan ger en metallisk lukt och smak, ofta tillsammans med rödbruna eller svarta missfärgningar på porslin och tvätt. Humus — naturligt organiskt material från nedbrutna växtdelar — ger en jordig, unken eller mossig lukt och kan färga vattnet gulbrunt.

En jordig eller avloppsliknande lukt kan också bero på att ytvatten eller avloppsvatten läcker in i en otät brunn, särskilt efter kraftigt regn. Det är den enda luktorsaken som kan vara ett verkligt hälsoproblem, och den bör alltid utredas med en mikrobiologisk analys. Använd faktarutan nedan som snabbguide.

04 — Åtgärder Så blir du av med lukten

När du vet orsaken blir åtgärden både billigare och mer träffsäker. Här är de vanligaste lösningarna.

01
Syresättning (luftning). Den vanligaste och mest miljövänliga lösningen mot svavelväte. En luftinjektor sätts på det inkommande vattnet före en hydrofor, eller så används en syreaktivator på en hydropress. Gasen vädras bort och järn oxiderar samtidigt. Effektivt och kemikaliefritt.
02
Byt offeranod (om bara varmvattnet luktar). En magnesiumanod som bildar svavelväte kan bytas mot en aluminium-/zinklegering eller en strömförsörjd titananod. Spola och töm gärna beredaren i samband med bytet — gamla avlagringar kan också ge lukt.
03
Rätt filter för rätt orsak. Kolfilter mot jordiga och organiska lukter från humus, järn-/manganfilter vid metallukt, och tätning eller klorering av brunnen vid inläckande ytvatten. Orsaken styr valet.

Försvinner inte lukten?

Syresättningen sker antingen med en luftinjektor på det inkommande vattnet före en hydrofor, eller med en syreaktivator på en hydropress. Om lukten sitter kvar trots syresättning är det en god idé att analysera vattnet, så att du vet vad som faktiskt orsakar lukten innan du går vidare. Beställ en vattenanalys hos Svenskt Vattenprov.


Källor

  1. Livsmedelsverket, Råd om enskild dricksvattenförsörjning samt riktvärden för lukt och smak i dricksvatten.
  2. Livsmedelsverket, föreskrifter om dricksvatten LIVSFS 2022:12.
  3. Sveriges geologiska undersökning (SGU), bedömningsgrunder för grundvatten — svavelväte, järn och mangan.
  4. Branschvägledning om luftning och syresättning av enskilt brunnsvatten.

Luktar ditt vatten illa?

Få koll på vad lukten beror på innan du åtgärdar — ackrediterad vattenanalys med tydligt svar.

Beställ vattenanalys

Odour in well water · Fact-checked

Bad smells! What it means when your water smells off

Published 9 June 2026 Reading time 6 min Sources Swedish Food Agency, SGU, industry sources

The smell of rotten eggs

H₂S

Hydrogen sulphide is the most common reason well water smells bad — a gas that forms in oxygen-poor water. Your nose detects it at just a few parts per billion, long before any lab can measure it. The smell is unpleasant, but usually easy to both understand and fix.

A glass of water that smells of rotten eggs, cellar or metal is one of the clearest signs that something in your water chain needs a look. The good news is that the smell almost always reveals the cause — if you know what to sniff for. The bad: the smell often disappears on the way to the lab, so here your own nose is the most sensitive instrument you have.

The Swedish Food Agency classes odour as an aesthetic remark — water doesn't have to be a health hazard to smell bad. But a smell should always be investigated, because it can sometimes signal infiltrating surface water or sewage. So always start with one simple question: is it the hot water, the cold water or both that smells?

01 — First step Hot, cold or both?

This single test saves you a lot of detective work. Run both cold and hot water into separate glasses and smell them.

If only the hot water smells, the problem is almost always in the water heater, not the well. The most common culprit is the sacrificial anode — a magnesium rod that protects the tank from rust, but that can react with sulphate in the water and form hydrogen sulphide. If both cold and hot smell, the odour comes from the raw water, and then it's the well and the water's composition you should look at.

02 — Rotten eggs Hydrogen sulphide and oxygen-poor water

The characteristic rotten-egg smell comes from hydrogen sulphide (H₂S). The gas forms naturally in oxygen-poor, reducing conditions, when bacteria break down sulphate in the water. The bacteria are harmless — it's the by-product, the gas, that smells. The problem is therefore especially common in deep drilled-rock wells where the groundwater is old and oxygen-free.

From a health perspective, the concentrations in well water are rarely acutely dangerous, but hydrogen sulphide is unpleasant, can cause black deposits and attack pipes. The Swedish Food Agency has no fixed health-based limit value — but the water still shouldn't smell.

The glass test

There's a simple home test. Pour a glass, let it stand for a while and smell again. If the smell disappears or clearly fades, and the water is clear, it is most likely hydrogen sulphide — a volatile gas that airs off on contact with air. That points straight to the solution: oxygen.

A smell can't always be found in a water analysis — the gas can neutralise on the way to the lab. Your nose is often the most sensitive instrument you have. Svenskt Vattenprov

03 — Other smells Iron, manganese, humus and sewage

It isn't only hydrogen sulphide that smells. Iron and manganese give a metallic smell and taste, often together with reddish-brown or black staining on porcelain and laundry. Humus — natural organic material from decomposed plant matter — gives an earthy, musty or mossy smell and can colour the water yellow-brown.

An earthy or sewage-like smell can also be caused by surface water or sewage leaking in through a leaky well, especially after heavy rain. That is the one odour cause that can be a real health problem, and it should always be investigated with a microbiological analysis. Use the box below as a quick guide.

04 — Solutions How to get rid of the smell

Once you know the cause, the fix is both cheaper and more accurate. Here are the most common solutions.

01
Oxygenation (aeration). The most common and most environmentally friendly solution against hydrogen sulphide. An air injector is fitted on the incoming water before a pressure tank (hydrofor), or an oxygen activator is used on a pressure unit (hydropress). The gas airs off and iron oxidises at the same time. Effective and chemical-free.
02
Replace the sacrificial anode (if only the hot water smells). A magnesium anode that forms hydrogen sulphide can be replaced with an aluminium/zinc alloy or a powered titanium anode. Flush and drain the heater while you're at it — old deposits can also cause odour.
03
The right filter for the right cause. A carbon filter against earthy and organic smells from humus, an iron/manganese filter for a metallic smell, and sealing or chlorination of the well for infiltrating surface water. The cause decides the choice.

Smell still there?

Oxygenation is done either with an air injector on the incoming water before a pressure tank, or with an oxygen activator on a pressure unit. If the smell remains despite oxygenation, it's a good idea to analyse the water, so you know what is actually causing the odour before you go further. Order a water analysis from Svenskt Vattenprov.


Sources

  1. Swedish Food Agency, Advice on individual drinking water supply and guideline values for odour and taste in drinking water.
  2. Swedish Food Agency, drinking water regulations LIVSFS 2022:12.
  3. Geological Survey of Sweden (SGU), assessment criteria for groundwater — hydrogen sulphide, iron and manganese.
  4. Industry guidance on aeration and oxygenation of private well water.

Does your water smell bad?

Find out what's behind the smell before you act — accredited water analysis with a clear answer.

Order a water analysis

Geruch im Brunnenwasser · Faktengeprüft

Schlechte Gerüche! Was es bedeutet, wenn das Wasser unangenehm riecht

Veröffentlicht 9. Juni 2026 Lesezeit 6 Min. Quellen Schwedisches Lebensmittelamt, SGU, Branchenquellen

Der Geruch nach faulen Eiern

H₂S

Schwefelwasserstoff ist die häufigste Ursache dafür, dass Brunnenwasser unangenehm riecht — ein Gas, das in sauerstoffarmem Wasser entsteht. Ihre Nase nimmt es schon bei wenigen Milliardstel wahr, lange bevor ein Labor es messen kann. Der Geruch ist unangenehm, aber meist leicht zu verstehen und zu beheben.

Ein Glas Wasser, das nach faulen Eiern, Keller oder Metall riecht, ist eines der deutlichsten Zeichen, dass etwas in Ihrer Wasserkette überprüft werden sollte. Die gute Nachricht: Der Geruch verrät fast immer die Ursache — wenn Sie wissen, worauf Sie achten müssen. Die schlechte: Der Geruch verschwindet oft auf dem Weg ins Labor, daher ist hier Ihre eigene Nase das empfindlichste Instrument, das Sie haben.

Das Schwedische Lebensmittelamt stuft Geruch als ästhetische Anmerkung ein — Wasser muss nicht gesundheitsschädlich sein, um schlecht zu riechen. Aber ein Geruch sollte immer untersucht werden, denn er kann manchmal ein Zeichen für eindringendes Oberflächen- oder Abwasser sein. Beginnen Sie deshalb immer mit einer einfachen Frage: Riecht das Warmwasser, das Kaltwasser oder beides?

01 — Erster Schritt Warm, kalt oder beides?

Dieser eine Test erspart Ihnen viel Detektivarbeit. Lassen Sie kaltes und warmes Wasser in je ein Glas und riechen Sie daran.

Riecht nur das Warmwasser, liegt das Problem fast immer im Warmwasserbereiter, nicht im Brunnen. Der häufigste Übeltäter ist die Opferanode — ein Magnesiumstab, der den Tank vor Rost schützt, aber mit Sulfat im Wasser reagieren und Schwefelwasserstoff bilden kann. Riechen kaltes und warmes Wasser, kommt der Geruch aus dem Rohwasser, und dann sind es der Brunnen und die Zusammensetzung des Wassers, die Sie prüfen sollten.

02 — Faule Eier Schwefelwasserstoff und sauerstoffarmes Wasser

Der charakteristische Geruch nach faulen Eiern stammt von Schwefelwasserstoff (H₂S). Das Gas entsteht natürlich in sauerstoffarmen, reduzierenden Verhältnissen, wenn Bakterien Sulfat im Wasser abbauen. Die Bakterien sind harmlos — es ist das Nebenprodukt, das Gas, das riecht. Das Problem ist daher besonders häufig in tiefen Felsbohrbrunnen, in denen das Grundwasser alt und sauerstofffrei ist.

Aus gesundheitlicher Sicht sind die Konzentrationen im Brunnenwasser selten akut gefährlich, aber Schwefelwasserstoff ist unangenehm, kann schwarze Ablagerungen verursachen und Leitungen angreifen. Das Schwedische Lebensmittelamt hat keinen festen gesundheitsbasierten Grenzwert — aber das Wasser sollte trotzdem nicht riechen.

Der Glas-Test

Es gibt einen einfachen Heimtest. Gießen Sie ein Glas ein, lassen Sie es eine Weile stehen und riechen Sie erneut. Verschwindet oder verringert sich der Geruch deutlich, und ist das Wasser klar, handelt es sich höchstwahrscheinlich um Schwefelwasserstoff — ein flüchtiges Gas, das sich an der Luft verflüchtigt. Das weist direkt auf die Lösung hin: Sauerstoff.

Ein Geruch lässt sich nicht immer in einer Wasseranalyse finden — das Gas kann sich auf dem Weg ins Labor neutralisieren. Ihre Nase ist oft das empfindlichste Instrument, das Sie haben. Svenskt Vattenprov

03 — Andere Gerüche Eisen, Mangan, Humus und Abwasser

Nicht nur Schwefelwasserstoff riecht. Eisen und Mangan geben einen metallischen Geruch und Geschmack, oft zusammen mit rotbraunen oder schwarzen Verfärbungen an Porzellan und Wäsche. Humus — natürliches organisches Material aus zersetzten Pflanzenteilen — gibt einen erdigen, muffigen oder moosigen Geruch und kann das Wasser gelbbraun färben.

Ein erdiger oder abwasserähnlicher Geruch kann auch dadurch entstehen, dass Oberflächen- oder Abwasser eindringt in einen undichten Brunnen, besonders nach starkem Regen. Das ist die einzige Geruchsursache, die ein echtes Gesundheitsproblem sein kann, und sie sollte immer mit einer mikrobiologischen Analyse untersucht werden. Nutzen Sie den Kasten unten als Schnellübersicht.

04 — Maßnahmen So werden Sie den Geruch los

Wenn Sie die Ursache kennen, wird die Maßnahme günstiger und treffsicherer. Hier sind die häufigsten Lösungen.

01
Sauerstoffanreicherung (Belüftung). Die häufigste und umweltfreundlichste Lösung gegen Schwefelwasserstoff. Ein Luftinjektor wird am einlaufenden Wasser vor einem Druckkessel (Hydrofor) angebracht, oder es wird ein Sauerstoffaktivator an einer Druckeinheit (Hydropress) verwendet. Das Gas verflüchtigt sich, und Eisen oxidiert zugleich. Effektiv und chemiefrei.
02
Opferanode wechseln (wenn nur das Warmwasser riecht). Eine Magnesiumanode, die Schwefelwasserstoff bildet, kann durch eine Aluminium-/Zinklegierung oder eine stromversorgte Titananode ersetzt werden. Spülen und entleeren Sie den Bereiter dabei gleich — alte Ablagerungen können ebenfalls Geruch verursachen.
03
Der richtige Filter für die richtige Ursache. Ein Aktivkohlefilter gegen erdige und organische Gerüche von Humus, ein Eisen-/Manganfilter bei metallischem Geruch und Abdichtung oder Chlorung des Brunnens bei eindringendem Oberflächenwasser. Die Ursache bestimmt die Wahl.

Geruch bleibt?

Die Sauerstoffanreicherung erfolgt entweder mit einem Luftinjektor am einlaufenden Wasser vor einem Druckkessel oder mit einem Sauerstoffaktivator an einer Druckeinheit. Bleibt der Geruch trotz Sauerstoffanreicherung, ist es ratsam, das Wasser zu analysieren, damit Sie wissen, was den Geruch tatsächlich verursacht, bevor Sie weitergehen. Bestellen Sie eine Wasseranalyse bei Svenskt Vattenprov.


Quellen

  1. Schwedisches Lebensmittelamt, Hinweise zur privaten Trinkwasserversorgung sowie Richtwerte für Geruch und Geschmack im Trinkwasser.
  2. Schwedisches Lebensmittelamt, Trinkwasservorschriften LIVSFS 2022:12.
  3. Geologischer Dienst Schwedens (SGU), Bewertungsgrundlagen für Grundwasser — Schwefelwasserstoff, Eisen und Mangan.
  4. Branchenleitfaden zur Belüftung und Sauerstoffanreicherung von privatem Brunnenwasser.

Riecht Ihr Wasser unangenehm?

Finden Sie heraus, woran der Geruch liegt, bevor Sie handeln — akkreditierte Wasseranalyse mit klarer Antwort.

Wasseranalyse bestellen

Geur in bronwater · Feitgecontroleerd

Vieze geuren! Wat het betekent als je water vies ruikt

Gepubliceerd 9 juni 2026 Leestijd 6 min Bronnen Zweedse Levensmiddelenautoriteit, SGU, branchebronnen

De geur van rotte eieren

H₂S

Waterstofsulfide is de meest voorkomende oorzaak dat bronwater vies ruikt — een gas dat ontstaat in zuurstofarm water. Je neus neemt het al waar bij enkele miljardsten, lang voordat een lab het kan meten. De geur is onaangenaam, maar meestal makkelijk te begrijpen én te verhelpen.

Een glas water dat ruikt naar rotte eieren, kelder of metaal is een van de duidelijkste tekenen dat er iets in je waterketen bekeken moet worden. Het goede nieuws is dat de geur bijna altijd de oorzaak onthult — als je weet waar je op moet ruiken. Het slechte: de geur verdwijnt vaak op weg naar het lab, dus hier is je eigen neus het gevoeligste instrument dat je hebt.

De Zweedse Levensmiddelenautoriteit beschouwt geur als een esthetische opmerking — water hoeft niet schadelijk voor de gezondheid te zijn om vies te ruiken. Maar een geur moet altijd onderzocht worden, omdat hij soms een teken is van binnendringend oppervlakte- of rioolwater. Begin daarom altijd met één eenvoudige vraag: ruikt het warme water, het koude water of allebei?

01 — Eerste stap Warm, koud of allebei?

Deze ene test bespaart je veel speurwerk. Tap koud en warm water in aparte glazen en ruik eraan.

Ruikt alleen het warme water, dan zit het probleem bijna altijd in de boiler, niet in de bron. De meest voorkomende boosdoener is de opofferanode — een magnesiumstaaf die de tank tegen roest beschermt, maar die kan reageren met sulfaat in het water en waterstofsulfide kan vormen. Ruiken koud en warm water, dan komt de geur uit het ruwe water, en dan zijn het de bron en de samenstelling van het water die je moet bekijken.

02 — Rotte eieren Waterstofsulfide en zuurstofarm water

De kenmerkende rotte-eierengeur komt van waterstofsulfide (H₂S). Het gas ontstaat van nature in zuurstofarme, reducerende omstandigheden, wanneer bacteriën sulfaat in het water afbreken. De bacteriën zijn onschadelijk — het is het bijproduct, het gas, dat ruikt. Het probleem is daarom vooral gebruikelijk in diepe in rots geboorde bronnen waar het grondwater oud en zuurstofvrij is.

Vanuit gezondheidsoogpunt zijn de concentraties in bronwater zelden acuut gevaarlijk, maar waterstofsulfide is onaangenaam, kan zwarte afzettingen veroorzaken en leidingen aantasten. De Zweedse Levensmiddelenautoriteit heeft geen vaste, op gezondheid gebaseerde grenswaarde — maar het water hoort toch niet te ruiken.

De glastest

Er is een eenvoudige thuistest. Schenk een glas in, laat het even staan en ruik opnieuw. Verdwijnt of vermindert de geur duidelijk, en is het water helder, dan is het hoogstwaarschijnlijk waterstofsulfide — een vluchtig gas dat bij contact met lucht vervliegt. Dat wijst direct naar de oplossing: zuurstof.

Een geur is niet altijd in een wateranalyse terug te vinden — het gas kan onderweg naar het lab neutraliseren. Je neus is vaak het gevoeligste instrument dat je hebt. Svenskt Vattenprov

03 — Andere geuren IJzer, mangaan, humus en riool

Niet alleen waterstofsulfide ruikt. IJzer en mangaan geven een metalige geur en smaak, vaak samen met roodbruine of zwarte verkleuringen op porselein en wasgoed. Humus — natuurlijk organisch materiaal van afgebroken plantendelen — geeft een aardse, muffe of mossige geur en kan het water geelbruin kleuren.

Een aardse of rioolachtige geur kan ook komen doordat oppervlakte- of rioolwater binnendringt in een lekke bron, vooral na hevige regen. Dat is de enige geuroorzaak die een echt gezondheidsprobleem kan zijn, en die moet altijd met een microbiologische analyse worden onderzocht. Gebruik het kader hieronder als snelgids.

04 — Maatregelen Zo kom je van de geur af

Zodra je de oorzaak kent, wordt de oplossing zowel goedkoper als trefzekerder. Hier zijn de meest voorkomende oplossingen.

01
Zuurstoftoevoeging (beluchting). De meest voorkomende en meest milieuvriendelijke oplossing tegen waterstofsulfide. Een luchtinjector wordt op het inkomende water vóór een drukketel (hydrofor) geplaatst, of er wordt een zuurstofactivator op een drukeenheid (hydropress) gebruikt. Het gas vervliegt en ijzer oxideert tegelijk. Effectief en chemievrij.
02
Vervang de opofferanode (als alleen het warme water ruikt). Een magnesiumanode die waterstofsulfide vormt, kan worden vervangen door een aluminium-/zinklegering of een elektrisch gevoede titaananode. Spoel en tap de boiler meteen af — oude afzettingen kunnen ook geur geven.
03
Het juiste filter voor de juiste oorzaak. Een koolstoffilter tegen aardse en organische geuren van humus, een ijzer-/mangaanfilter bij een metalige geur, en afdichten of chloreren van de bron bij binnendringend oppervlaktewater. De oorzaak bepaalt de keuze.

Blijft de geur?

De zuurstoftoevoeging gebeurt met een luchtinjector op het inkomende water vóór een drukketel, of met een zuurstofactivator op een drukeenheid. Blijft de geur ondanks zuurstoftoevoeging, dan is het een goed idee om het water te analyseren, zodat je weet wat de geur werkelijk veroorzaakt voordat je verdergaat. Bestel een wateranalyse bij Svenskt Vattenprov.


Bronnen

  1. Zweedse Levensmiddelenautoriteit, Advies over particuliere drinkwatervoorziening en richtwaarden voor geur en smaak in drinkwater.
  2. Zweedse Levensmiddelenautoriteit, drinkwaterregelgeving LIVSFS 2022:12.
  3. Geologische Dienst van Zweden (SGU), beoordelingsgronden voor grondwater — waterstofsulfide, ijzer en mangaan.
  4. Branchegids over beluchting en zuurstoftoevoeging van particulier bronwater.

Ruikt je water vies?

Kom erachter waar de geur vandaan komt voordat je ingrijpt — geaccrediteerde wateranalyse met een duidelijk antwoord.

Wateranalyse bestellen
Prev post
Next post

Leave a comment

All blog comments are checked prior to publishing

Thanks for subscribing!

This email has been registered!

Shop the look

Choose options

Edit option
Back In Stock Notification

Choose options

this is just a warning
Login
Shopping cart
0 items